Kontakt Strona główna Pliki do pobrania english

NEWSLETTER

Podaj swój adres e-mail:

1. Dworzec kolejowy

Droga Żelazna Nadwiślańska

29 sierpnia 1877 roku władze carskie  uruchomiły Drogę Żelazną Nadwiślańską z Mławy, strategicznie łącząc twierdzę Modlin, Warszawę-Pragę, twierdzę Iwanogród (Dęblin), Lublin, Chełm, Kowel i z Morzem Czarnym. Pierwszym przystankiem po Warszawie–Pradze stał się Otwock Stacyjny (Wille Otwockie, Otwock) znajdujący się na terenie Dóbr Otwockich, których właścicielem był Zygmunt Kurtz.

Wzdłuż linii kolejowej wybudowano drewniany, piętrowy budynek dworca i budynki stacyjne: administracyjno-mieszkalny dom z czerwonej cegły, częściowo tynkowany, otynkowaną wieżę wodną, która po przebudowie została przykryta stożkowym dachem pokrytym blach ą (przebudował ją architekt Jan Fijałkowski budując dworzec) i domek dróżnika z budynkiem gospodarczym (ul. S. Żeromskiego róg Armii Krajowej), który jest typowym przykładem budownictwa kolejowego związanego z linią Kolei Nadwiślańskiej. 
Obiekty te zachowały się w dobrym stanie do dziś.
W roku 1910, według projektu budowniczego kolejowego Drogi Żelaznej Nadwiślańskiej Jana Fijałkowskiego (1872 – 1919), postawiono między torami nowy, murowany, modernistyczny z elementami secesji dworzec kolejowy. Autor połączył w nim funkcję ściśle użytkową, jaką była obsługa podróżnych, z kulturalno–rekreacyjną. Oryginalna bryła dworca zachowała się do dziś i jest znakiem szczególnym na mapie Otwocka. 
15 grudnia 1936 roku nastąpiła elektryfikacja linii. Do Otwocka przyjechał pierwszy w historii PKP pociąg elektryczny z Pruszkowa przez Warszawę (tablica pamiątkowa).
W czasie wojny dworzec otwocki był świadkiem i miejscem łapanki oraz wywózki do obozów koncentracyjnych 19 sierpnia 1942 roku. Z bocznicy kolejowej, do obozu zagłady w Treblince, hitlerowcy wywieźli 8000 żydowskich mieszkańców Otwocka.