Kontakt Strona główna Pliki do pobrania english

NEWSLETTER

Podaj swój adres e-mail:

2. Dom Uzdrowiskowy i Park Miejski

ul. J. Filipowicza 9

Budynek Kasyna, według projektu Władysława Leszka Horodeckiego i Feliksa Michalskiego, wzniesiono w latach 1927–1933. W tym reprezentacyjnym gmachu miał się pomieścić dom uzdrowiskowy, zakład kąpielowy i kasyno gier hazardowych, które przynosiłoby miastu duże dochody. Na tę budowę Magistrat miasta zaciągnął bardzo wysoki kredyt w amerykańskiej firmie Ulen&Co-. Przedsięwzięcie okazało się deficytowe. Władze w Warszawie nie zgodziły się na utworzenie „domu gry” w uzdrowiskowym Otwocku.

Jednym z powodów tej decyzji mogła być nieprzychylność opinii publicznej oraz ujawnione w tym czasie afery gospodarcze z udziałem wielu znanych w Otwocku osób, w tym byłego burmistrza M. Górzyńskiego oraz dzierżawcy budynku Gustawa Pojsela (Pojzela). 
Wybudowany piękny, stylowy budynek funkcjonował przed wojną jako Dom Uzdrowiskowy. Mieścił restaurację, kawiarnię, salę balową, salę teatralną, salę gier niehazardowych, kino i pokoje do wynajęcia. Tu koncentrowało się życie kulturalne i towarzyskie przedwojennego Otwocka. W 1935 roku na schodach zewnętrznych nakręcono kilka początkowych scen do filmu Manewry miłosne z Tolą Mankiewiczówną i Aleksandrem Żabczyńskim w rolach głównych.  Fragmenty z filmu, gdzie sceny kręcono w budynku Domu Uzdrowiskowego, można obejrzeć w serwisie internetowym YouTube (www.youtube.com/watch?v=-14CrBihB4Q).  
W czasie wojny w gmach „kasyna” został zajęty przez wojska niemieckie.
W październiku i na początku listopada 1944 roku na parterze była siedziba Głównego Urzędu Bezpieczeństwa, następnie szpital dla rannych żołnierzy. 
Obecnie w tym imponującym budynku mieści się Zespół Szkół Ogólnokształcących (w tym Liceum Ogólnokształcące nr 1 im. K. I. Gałczyńskiego.
Budynek wraz z przyległym terenem parku został wpisany do rejestru zabytków 31 stycznia 1979 roku pod nr 938.
 
Park Miejski
W 1924 roku Magistrat Otwocka kupił od właściciela dóbr otwockich, hr. Władysława Jezierskiego dwie działki między ówczesnymi ulicami Mlądzką a Wólczyńską (obecnie między ulicami gen. J. Filipowicza a K. Pułaskiego) z przeznaczeniem na Park Miejski. Projekt opracował architekt – ogrodnik Wacław Tański. W pierwszym okresie istnienia parku zbudowano gmach „kasyna” i muszlę koncertową. Wytyczono alejki wysadzane kwiatami, kwietniki i korty tenisowe. 
W roku 1933 zmiany kompozycji i renowacji parku podjął się znany architekt i ogrodnik, planista Stanisław Zadora-Żarski. Opracował projekt zagospodarowania części parku przed „kasynem”, gdzie na pierwszym planie umieścił basen z fontanną, otoczony kwietnikami. Teren został zamknięty półkolistą ścianą tui, na tle których postawiono pomnik Józefa Piłsudskiego według projektu zdolnego artysty malarza, grafika i rzeźbiarza Stanisława Szreniawy-Rzeckiego. 
Pomnik Józefa Piłsudskiego przetrwał wojnę, zniknął w tajemniczych okolicznościach w 1948 roku.